Een flinke tijd geleden heb ik een e-mail naar mezelf gestuurd. Dit doe ik wel vaker, met wachtwoorden of belangrijke dingen, maar deze mail is anders. Deze mail krijg ik namelijk pas 10 jaar na verzenden binnen… Deze mail heb ik geschreven via www.futureme.org.

Ik weet niet meer precies wat er in die e-mail staat, maar dat doet er nu ook niet echt toe. Ik wil het hebben over de toekomst.

Toekomst is zo’n breed begrip. Morgen is toekomst, net zoals volgende week, volgend jaar en 2000 jaar later. Men spreek wel eens over de “nabije toekomst”. Maar wat is dichtbij? 100 jaar op een mensenleven is best lang. Maar als je diezelfde 100 jaar vergelijkt met de leeftijd van de aarde, is het pittig kort.

Maar genoeg van dat relatieve, filosofische gebrabbel. Wat gaat er in de toekomst gebeuren? (oké, dat is misschien ook wel vrij filosofisch.) Dat zullen we nooit weten. We weten niet eens zeker wat er morgen gaat gebeuren. Laat staan volgend jaar, of over 10 jaar. Ga ik slagen volgend jaar? Ben ik over 10 jaar getrouwd? Hoeveel kinderen heb ik over 20 jaar? Leef ik over 50 jaar nog?

Soms zou ik wel willen weten wat mij te wachten staat. Waar ik dit alles voor doe. Al is het alleen maar om te weten wanneer deze verkoudheid over gaat. Soms zou ik wel willen weten wat wij als soort nog gaan bereiken. Wat er nog ontdekt en uitgevonden gaat worden. Wat kan men nog bereiken met de technologie? We kunnen wel een beetje indenken wat ons nog komen gaat, we kunnen namelijk nog heel veel verbeteren. Maar denk is aan iets wat nog niet bestaat… Of nog moeilijker, denk aan een kleur die niet bestaat… (Ik denk dat ik zojuist een onderwerp voor morgen heb bedacht)

Maar stel, het bovengenoemde is mogelijk, je zou kunnen tijdreizen, zou je dat dan doen? Zou je precies willen weten wat je te wachten staat? Is dat niet een beetje hetzelfde als het laatste kwartier van een film kijken, of tijdens het kijken van de film het plot opzoeken op Wikipedia? Zou dat niet alle nieuwsgierigheid weghalen? Als je weet wat je gaat bereiken, is de route er naar toe dan nog wel leuk? Men zegt immers altijd dat de route leuker is dan de bestemming.
Ik denk dat als je weet wat je wilt, je te veel gaat focussen op dat ene ding, waardoor je de wereld om je heen vergeet. Waardoor je vergeet te letten op alle andere leuke dingen.

En andersom? Zou je terug willen naar vroeger, om je fouten recht te zetten en je pad naar het heden te vergemakkelijken? Ik zal je vertellen, ik heb fouten gemaakt. Ik heb dingen gezegd die ik niet had willen zeggen. Maar geloof me, ik zal dit nooit en te nimmer terug draaien. Fouten maken is menselijk. En niet alleen menselijk, maar ook hartstikke leerzaam. De fouten die je hebt gemaakt maken je tot wie je bent. Mensen die geen fouten maken leven perfect, maar hebben geen perfect leven.

Maar om terug te komen op de toekomst; Gaan we die ooit verkennen? Hoe ziet onze toekomst eruit? Ik weet het niet. En we zullen het nooit weten. Denk ik.

Tot de volgende keer.
Kusjes, Roy

Advertenties